ماده 363- در عقد بيع وجود خيار فسخ براي متبايعين يا وجود اجلي براي تسليم مبيع يا تأديه ثمن مانع انتقال نمي‌شود[1]بنابراين اگر ثمن يا مبيع عين معين بوده و قبل از تسليم آن احد متعاملين مفلس شود طرف ديگر حق مطالبه آن عين را خواهد داشت.

ماده 364- در بيع خياري مالكيت از حين عقد بيع است نه از تاريخ انقضاي خيار و در بيعي كه قبض شرط صحت است مثل بيع صرف انتقال از حين حصول شرط است نه از حين وقوع بيع.

ماده 365- بيع فاسد اثري در تملّك ندارد.

ماده 366- هرگاه كسي به بيع فاسد مالي را قبض كند بايد آن را به صاحبش رد نمايد و اگر تلف يا ناقص شود ضامن عين و منافع آن خواهد بود.

 

[1] - نظريه 3431/7-14/5/1383 ا.ح.ق.: طبق ماده 362 ق.م. به مجرد وقوع بيع مشتري مالك مبيع و بايع مالك ثمن مي‌شود و ماده 363 همان قانون تصريح نموده كه در عقد بيع وجود خيار فسخ براي متبايعين مانع انتقال نمي‌شود.

بنابراين تا زماني كه مشروط‌له با استفاده از حق فسخ معامله را فسخ ننموده، معامله با تمام آثاري كه بر آن مترتب است معتبر تلقي مي‌شود. اما پس از فسخ، چون وضعيت حقوقي قبل از عقد اعاده مي‌شود، فروشنده استحقاق دريافت اجرت‌المثل را از تاريخ فسخ معامله خواهد داشت.