ماده 153- اشخاص زير مي‌توانند از دادگاه درخواست صدور حكم موت فرضي غائب را بنمايند :

1- ورثة غائب.

2- وصي و موصي‌له.

ماده 154- درخواست بايد كتبي و مشتمل بر امور زير باشد :

1- مشخصات غائب.

2- تاريخ غيبت.

3- دلائلي كه به موجب آن درخواست كنندة حق درخواست صدور حكم موت فرضي را دارد.

4- ادله و اسنادي كه مطابق مادة 1020 و 1021 و 1022 قانون مدني ممكن است به موجب آن ادله و اسناد درخواست حكم موت فرضي غائب را نمود.

ماده 155- پس از وصول درخواست نامه، دادگاه اظهارات و دلائل درخواست كننده را در نظر گرفته و در صورتي كه اظهارات و دلائل نامبرده را موجه دانست آگهي مطابق مادة 1023 قانون مدني ترتيب مي‌دهد و اين آگهي در سه دفعة متوالي هر كدام به فاصلة يك ماه منتشر مي‌شود و جلسة رسيدگي به درخواست، به فاصلة يك سال از تاريخ نشر آخرين آگهي معين مي‌گردد.

مقررات اين ماده در صورتي اجرا مي‌شود كه قبلاً در زمينة درخواست تصرف اموال آگهي نشده باشد و چنانچه مطابق مادة ‌1025 قانون مدني آگهي شده باشد دادگاه به آن آگهي اكتفا مي‌نمايد.

ماده 156- رسيدگي با حضور درخواست كننده و دادستان به عمل مي‌آيد. عدم حضور درخواست كننده مانع رسيدگي نيست.

ماده 157- دادگاه مي‌تواند هرگونه تحقيق كه مقتضي بداند بنمايد و پس از احراز موجبات صدور حكم موت فرضي، حكم مي‌دهد.

ماده 158- حكم بايد مشتمل بر امور زير باشد :

1- نام و نام خانوادة درخواست كننده.

2- مشخصات غائب.

3- دلائل و مستندات حكم.

4- تاريخ صدور حكم.

ماده 159- درخواست كننده مي‌تواند از رد درخواست خود و دادستان از حكم موت فرضي پژوهش بخواهد و رأي پژوهش قابل فرجام نيست.

ماده 160- بعد از قطعيت حكم موت فرضي تأميناتي كه از امين يا ورثه گرفته شده است، مرتفع مي‌شود.

ماده 161- در هر موقع كه موت حقيقي يا زنده بودن غائب معلوم شود اقداماتي كه راجع به موت فرضي او به عمل آمده است بلااثر خواهد شد، مگر اقداماتي كه براي حفظ و ادارة اموال غائب شده است.