ماده21)1- ماده 21 ناظر به اشخاص حقيقي تاجر می‏باشد و ماده 22 ناظر به اشخاص حقوقی تاجر می‏باشد.

ماده 24)1- اعسار از هزینۀ مرحله بدوی با همان دادگاهی است که  صلاحیت رسیدگی به دعوای اصلی را دارد یا ابتدا به آن رسیدگی نموده است.

اعسار از هزینۀ مرحلة تجدید نظر در صلاحیت همان دادگاه نخستین است که به دعوای اصلی رسیدگی کرده است.

اعسار از پرداخت هزینۀ مرحلۀ فرجام  در صلاحیت آن دادگاهی است که از رأی آن دادگاه فرجام خواهی شده است بر حسب مورد می‏تواند دادگاه نخستین یا تجدید نظر باشد.

ماده 25) برای ماده 25 ق.آ.د. مدني سه حالت متصور است:

  1.  خواهانی که ابطال شناسنامه را می‏خواهد در ایران است که در این صورت دادگاه محل اقامت خواهان صالح می‏باشد.
  2.  خواهان ایرانی است و اسناد سجلی هم در ایران تنظیم شده است ولی خواهان الان مقیم خارج از ایران است که در این صورت دادگاه محل صدور و تنظیم سند سجلی صالح می‏باشد.
  3.  خواهان ایرانی است ولی مقیم خارج است وشناسنامه اش هم خارج ایران تنظیم شده است که در این صورت دادگاه عمومی و نخستین تهران صالح می‏باشد.

ماده 26)1- اختلاف در صلاحیت به دوصورت می‏باشد: الف. اثباتاً                      ب. نفیاً

2- اختلاف در صلاحیت محلی منحصراً در مرحلۀ بدوی مطرح می‏باشد و در تجدید نظر و دیوان عالی کشور مطرح نمی‏شود.

3- صلاحیت یا عدم صلاحیت دادگاه به تمام شعب سرایت می‏کند.

4- در مورد صلا حیت ذاتی باید توجه نمود که چنانچه پس از تقدیم دادخواست تغییری در آن حاصل شود دادگاه مکلف است با صدور قرار عدم صلاحیت پرونده را به مرجع صالح ارسال نماید مگر اینکه قانونگذار بر خلاف آن حکمی صادر نماید.

ماده27)1- برای بروز اختلاف دادگاه مرجوع الیه باید ادعای عدم صلاحیت دادگاه اول را نپذیرد ولي اگر تنها خود را صالح نداند ولی ادعای عدم  صلاحیت دادگاه اول بپذیرد و دادگاه سومی را صالح تشخیص دهد با صدور قرار عدم صلاحیت  پرونده را به  دادگاه اخیر الذکر ارسال نماید بنابر این در فرض اخیر اختلاف در صلاحیت به وجود نمی‏آید.

2- حل اختلاف در صلاحیت بین دادگاه‏های عمومی در حوزۀ قضایی از دواستان، دادگاه‏های انقلاب از حوزۀ دو استان و دادگاه‏های نظامی از حوزۀ دو استان و دادگاه تجدید نظر حوزۀ دو استان با دیوان عالی کشور است ولی حل اختلاف درصلاحیت بین دادگاه‏های نظامی حوزه قضایی یک استان وهمچنین بین دادگاه‏های انقلاب حوزۀ یک استان در صلاحیت دادگاه تجدید نظر استان خواهد بود.

ماده28)1- منظور از مراجع غیر قضایی در ماده 28 ق.آ.د. مدني مراجع قضایی غیر دادگستری است و موردی را که دادگاه‏های عمومی،  نظامی و یا مراجع قضایی غیر دادگستری به صلاحیت مراجع اختصاصی و بدوی اداری از خود نفی صلاحیت می‏کنند را شامل نمی‏شود و خواهان در این مورد باید مجدداً دعوا را در مرجع صالح مطرح نماید.  

2- در موردی که دادگاه‏ها اعم از عمومی، نظامی و انقلا ب به صلاحیت مراجع غیر قضايی از خود نفی صلاحیت نمایند اختلاف به معنای اخص به وجود نمی‏آید و پرونده برای تشخیص صلاحیت به دیوان عالی کشور ارسال می‏شود.

ماده29)1- جز در مواردی که خلاف آن مقرر شده است مثل ماده 177 ق.آ.د.مدني جلسه خارج از نوبت نیز با رعایت تشریفات دادرسی انجام می‏شود و تنها وقت آن بدون در نظر گرفتن نوبت تعیین می‏شود.

ماده30)1- اساساً در ماده 30 ق.آ.د. مدني اختلاف حاصل نمی‏شود و آن چه دادگاه عالی می‏گوید،  دادگاه تالي باید تبعیت کند .

2- اختلاف در صلاحیت بین دادگاه‏های نظامی و تجدید نظر متصور نمی‏باشد.

3- اگر بین دادگاه انقلاب و تجدید نظر از یک استان اختلاف درصلاحیت محقق گردد مرجع حل اختلاف همان دادگاه تجدید نظر بوده و نظر این دادگاه لازم الاتباع است.