در امور زير بايد اختيارات وكيل در وكالت نامه تصريح شود:

1- وكالت راجع به اعتراض به رأي، تجديدنظر، فرجام خواهي و اعاده دادرسي.

2- وكالت در مصالحه و سازش.

3- وكالت در ادعاي جعل يا انكار و ترديد نسبت به سند طرف و استرداد سند.

4- وكالت در تعيين جاعل.

5- وكالت در ارجاع دعوا به داوري و تعيين داور.

6- وكالت در توكيل.

7- وكالت در تعيين مصدق و كارشناس.

8- وكالت در دعواي خسارت.

9- وكالت در استرداد دادخواست يا دعوا.

10- وكالت در جلب شخص ثالث و دفاع از دعواي ثالث.

11- وكالت در ورود شخص ثالث و دفاع از دعواي ورود ثالث.

12- وكالت در دعواي متقابل و دفاع در قبال آن.

13- وكالت در ادعاي اعسار.

14- وكالت در قبول يا رد سوگند.

تبصره1- اشاره به شماره‌هاي ياد شده در اين ماده بدون ذكر موضوع آن، تصريح محسوب نمي‌شود.

تبصره 2- سوگند، شهادت، اقرار، لعان و ايلاء قابل توكيل نمي‌باشد.

نكته1: وكيل تمامي اختيارات را دارد اما موارد قيد شده در اين ماده بايد تصريح گردد. در غيراينصورت وكيل در اين موارد حق وكالت نخواهد داشت.

نكته2: در خصوص بند 7 ذكر اين نكته لازم است كه وكالت در ارجاع دعوا به كارشناس نياز به تصريح ندارد بلكه تعيين كارشناس نياز به تصريح دارد.

نكته3: در خصوص بند 14 ذكر اين نكته اهميت دارد كه سوگند قابل توكيل نيست اما قبول يا رد سوگند قابل توكيل است و نياز به تصريح در وكالتنامه دارد.