تصویر ثابت

نفرات برتر
آخرين بروزرساني :۲۱ بهمن ۹۴ ساعت ۱۲:۲۸
۹۴ سه شنبه ۲۴ شهریور
خبرگزاری میزان- هیئت عمومی دیوان عدالت اداری، مصوبه ۱۵ مهر ماه سال ۸۱ هیئت وزیران موضوع اصلاح آیین نامه اجرایی قانون نحوه اعمال تعزیرات حکومتی راجع به قاچاق کالا و ارز که قانون بودجه سال ۱۳۸۱ کل کشور برای سال‌های بعد نیز مورد استناد قرار گرفته، ابطال کرد.

به گزارش گروه حقوقی و قضایی خبرگزاری میزان، در گردشکار این پرونده که رای آن بر روی سایت دیوان عدالت اداری قرار گرفته، معاون حقوقی  مجلس و تفریغ بودجه دیوان محاسبات کشور به موجب شکایت نامه شماره ۷۹۹/۲۰۰۰۰ مورخ ۱۹ آذر ماه سال ۹۰ اعلام کرده که مفاد تصویب نامه شماره ۳۳۵۷۸ت۲۶۵۰۴هـ مورخ ۱۵ مهر ماه سال ۸۱ موضوع اصلاح آیین نامه اجرایی قانون نحوه اعمال تعزیرات حکومتی راجع به قاچاق کالا و ارز به دلایل ذیل الذکر مغایر قانون است.

در ادامه شکایت شاکی آمده است: بنا به دلالت مفاد ماده (۷) قانون نحوه اعمال تعزیرات حکومتی راجع به قاچاق کالا و ارز مصوب ۱۳۷۴ مجمع تشخیص مصلحت: « کلیه اموال و وجوه موضوع قاچاق و کلیه اموالی که از طریق تخلفات مزبور به دست آمده و یا بـرای ارتکـاب آن تخلفات مـورد استفاده بـاشد ( اعم از منقول و غیر منقول) پـس از تعیین تکلیف قطعـی مـطابقآیین نامه ای که به تصویب هیأت وزیران می رسد فروخته و ۵۰درصد از وجوه حاصل از اجرای قانون مزبور برای کاشفین و سازمانهای کاشف (بر طبق قانون) و ۴۰درصد به حساب خزانه دولت و ۱۰درصد نیز به امر مبارزه با قاچاق کالا و ارز اختصاص خواهد یافت.»

دیوان محاسبات در ادامه شکایت خود آورده است: بر این اساس حکم ردیف (۶) بند (س) تبصره (۱۹) قانون بوجه سال ۱۳۸۱ کل کشور مبنی بر « معادل پانزده درصد (۱۵%) از چهل درصد (۴۰%) سهم دولت موضوع ماده (۷) قانون نحوه اعمال مقررات حکومتی راجع به قاچاق کالا و ارز مصوب ۱۲ اردیبهشت ماه سال ۷۴ جهت انجام فعالیتهای تبلیغی- ترویجی- نهادینه کردن فرهنگ مصرف کالاهای ساخت داخل و همچنین تجهیز و ایجاد امکانات لازم و سازمانهای وصول درآمد دولت از محل اعتبار ردیف ۵۰۳۱۱۶ منظور در قسمت چهارم پیوست این قانون جهت مبارزه با قاچاق موضوع ماده (۲) قانون فوق و با پیشنهاد سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و تصویب هیأت وزیران به دستگاههای ذی ربط اختصاص یافته و به مصرف برسد.» جنبه سالانه داشته و فاقد اعتبار استناد در سنوات آتی را دارد؛ لذا حکم بند (ت) ماده (۲۵) اصلاحی آیین نامه اجرایی قانون نحوه اعمال تعزیرات حکومتی راجع به قاچاق کالا و ارز موضوع تصویب نامه شماره ۳۳۵۷۸ت۲۶۵۰۴هـ مورخ ۱۵ مهر سال ۸۱ هیئت وزیران که خزانه را موظف کرده است تا بر اساس نمونه درخواست وجوه درخواست کننده سازمان‌های مرکزی و استانی ظرف حداکثر یک هفته نسبت به واریز وجوه درخواستی به حساب مربوط به شرح (شش درصد ۶%) بر اساس آیین نامه اجرایی ردیف (۶) بند (س) تبصره (۱۹) قانون بودجه سال ۱۳۸۱ کل کشور) اقدام کند، در مغایرت با حکم ماده (۷) ماخذ صدرالاشاره است. بنا به مراتب خواهشمند است در اجرای مواد (۱۹) و (۲۰) قانون معنون، نسبت به ابطال مصوبه مبحوث عنه از ابتدای سال ۱۳۸۲ دستورات مقتضی صادر فرمایید.

متن تصویب نامه در قسمت مورد اعتراض به قرار زیر است:

” ماده ۲۵- خزانه موظف است بر اساس نمونه درخواست وجوه درخواست کننده سازمانهای مرکزی و استانی ظرف حداکثر یک هفته نسبت به واریز وجوه درخواستی به حساب مربوط به شرح زیر اقدام نماید:

الف- ………….
ب- ……………
پ- ……………

ت- شش درصد (۶%) بر اساس آیین نامه اجرایی ردیف (۶) بند (س) تبصره (۱۹) قانون بودجه سال ۱۳۸۱ کل کشور. ”

پاسخ معاونت حقوقی دولت

در پاسخ به شکایت شاکی، معاون امور حقوقی دولت (حوزه معاونت حقوقی رئیس جمهور)، به موجب لایحه شماره ۷۸۲۷۳/۱۵۸۵۶ مورخ چهارم تیر ماه سال ۹۲ تصویر لایحه شماره ۶/۲۰۰۴۰۴ مورخ ۲۲ اسفند ماه سال ۱۳۹۰ سرپرست دفتر امور حقوقی وزارت کشور را ارسال کرده که به قرار زیر است:

جناب آقای شهنیایی

سرپرست محترم امور تنظیم لوایح و تصویب نامه ها و دفاع از مصوبات دولت معاونت حقوقی رئیس جمهور

با سلام و احترام:

بازگشت به نامه شماره ۲۲۰۶۵۲/۱۵۸۵۶ مورخ ۱۵ اسفند سال ۹۰ مبنی بر ابطال بند ت ماده ۲۵ تصویب نامه شماره ۳۳۵۷۸/ت۲۶۵۰۴هـ مورخ ۱۵ مهر ۸۱ هیئت وزیران به اطلاع می رساند:

برخلاف ادعای شاکی حکم ردیف (۶) بند (س) تبصره ۱۹ ماده واحده قانون بودجه سال ۱۳۸۱ جنبه سالانه نداشته و کماکان قابلیت اجرا دارد. زیرا انجام فعالیت‌های تبلیغی، ترویجی و نهادینه کردن فرهنگ مصرف کالاهای ساخت داخلی و همچنین ایجاد امکانات لازم و سازمان‌های وصول درآمد جهت مبارزه با قاچاق منطقاً نمی‌تواند اختصاص به سال ۱۳۸۱ داشته و برای سال‌های بعد متوقف شود بلکه اقدامات حمایتی فوق در صورتی مثمر ثمر و موثر واقع می‌شود که در سال‌های بعد نیز استمرار یابد. بنابراین اقدام هیأت وزیران در وضع بند (ت) ماده ۲۵ آیین نامه موضوع شکایت هیچ مغایرتی با حکم ماده ۷ قانون نحوه اعمال تعزیرات حکومتی نداشته و در راستای تحقق اراده قانونگذارانجام پذیرفته است.

رای هیئت عمومی دیوان عدالت اداری:

مطابق ماده ۷ قانون نحوه اعمال تعزیرات حکومتی راجع به قاچاق کالا و ارز مصوب سال ۱۳۷۴ مقرر شده است: « کلیه اموال و وجوه موضوع قاچاق و کلیه اموالی که از طریق تخلفات مزبور به دست آمده و یا برای ارتکاب آن تخلفات مورد استفاده باشد (اعم از منقول و غیرمنقول) پس از تعیین تکلیف قطعی مطابق آیین نامه ای که به تصویب هیأت وزیران می رسد فروخته و ۵۰درصد از وجوه حاصل از اجرای قانون مزبور برای کاشفین و سازمانهای کاشف (بر طبق قانون) و ۴۰درصد به حساب خزانه دولت و ۱۰درصد نیز به امر مبارزه با قاچاق کالا و ارز اختصاص خواهد یافت….»

در ردیف ۶، بند س تبصره ۱۹ قانون بودجه سال ۱۳۸۱ کل کشور نیز مقرر شده است به منظور حمایت از تولیدات داخلی و مبارزه با قاچاق، دولت مکلف است در سال ۱۳۸۱ با اصلاح مقررات، تمهید مقدمات قانونی و به کارگیری کلیه امکانات اداری، قضایی و انتظامی، معادل پانزده درصد از چهل درصد سهم دولت موضوع ماده ۷ قانون نحوه اعمال تعزیرات حکومتی راجع به قاچاق کالا و ارز مصوب سال ۱۳۷۴ جهت انجام فعالیتهای تبلیغی- ترویجی، نهادینه کردن فرهنگ مصرف کالاهای ساخت داخل و همچنین تجهیز و ایجاد امکانات لازم و سازمانهای وصول درآمد دولت از محل اعتبار ردیف ۵۰۳۱۱۶ منظور در قسمت چهارم پیوست این قانون جهت مبارزه با قاچاق موضوع ماده ۲ قانون فوق و با پیشنهاد سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و تصویب هیأت وزیران به دستگاههای ذی ربط اختصاص یافته به مصرف برسد.

نظر به این که حکم مقرر در ردیف ۶ بند س تبصره ۱۹ قانون بودجه سال ۱۳۸۱ کل کشور، ناظر بر تکلیف دولت در سال ۱۳۸۱ بوده و احکام قوانین بودجه فقط در سال اجرای بودجه قابل اجرا است ولیکن در بند «ت» ماده ۲۵ اصلاحی آیین نامه اجرایی قانون نحوه اعمال تعزیرات حکومتی راجع به قاچاق کالا و ارز، خزانه موظف شده است بر اساس نمونه درخواست وجوه درخواست کننده سازمان‌های مرکزی و استانی ظرف حداکثر یک هفته نسبت به واریز وجوه درخواستی به حساب مربوط به شرح زیر اقدام نماید:

ت: شش درصد بر اساس آیین نامه اجرایی ردیف ۶ بند س تبصره ۱۹ قانون بودجه سال ۱۳۸۱ کل کشور.

بنابراین چون قانون بودجه سال ۱۳۸۱ کل کشور که فقط در سال ۱۳۸۱ حاکمیت داشته، برای سال‌های بعد از آن مورد استناد قرار گرفته و حکمی را مقرر داشته است؛ لذا مصوبه مورد اعتراض برای اجرا در سال‌های پس از سال ۱۳۸۱ فاقد اعتبار بوده و مغایر قانون تشخیص می‌شود و به استناد بند ۱ ماده ۱۲ و ماده ۸۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ ابطال می‌شود. ضمناً با اعمال ماده ۱۳ قانون مذکور مبنی بر تسری ابطال مصوبه به ابتدای سال ۱۳۸۲ موافقت نشد.



به کانال طرح نوین در تلگرام بپیوندید
نظرات کاربران

*حاصل جمع و تفریق اعداد روبه رو را وارد نمایید.10 + 7 ؟